Zakończenie Hologramu 3 Wymiaru - Brama 13: Zakończenie pętli

Jedyną formą uwolnienia siebie
ze starych historii, pętli, programów i przekonań
jest pozostanie w swojej własnej częstotliwości,
w swoim sercu —
jeśli tą częstotliwością jest serce.

Każdy ruch pojawia się dopiero wtedy, kiedy wyłania się tożsamość, identyfikacja i rola.

• Uwolnienie nie jest procesem.
• Nie jest pracą.
• Nie jest sekwencją kroków.

Jest nieruszeniem się z Domu.

Serce nie potrzebuje:

• wyjść z programu
• rozpoznać pętli
• zrozumieć przekonań

Dlatego z perspektywy serca
każdy ruch „na zewnątrz”
jest nielogiczny.
Nie dlatego, że błędny —
ale dlatego, że nie ma dokąd iść.

Ruch zawsze pojawia się po identyfikacji.

Najpierw:

• „ja jako ktoś”
• „ja wobec czegoś”
• „ja w relacji do historii”

Dopiero potem:

• działanie
• reakcja
• korekta
• wyjście

Kiedy nie ma „kogoś”, ruch nie ma źródła.

To nie znaczy, że życie się zatrzymuje.
To znaczy, że życie porusza się samo,
bez wektora „ja robię”.

To jest też moment,
w którym tożsamość staje się widoczna natychmiast.

Jak tylko pojawia się impuls ruchu, wiesz już:

• aha, tu jest rola
• tu jest identyfikacja
• tu jest stara historia

I w tym „niepójściu”
nie ma wysiłku.
Nie ma kontroli.
Nie ma duchowej dyscypliny.

Jest naturalna nieruchomość prawdy.